Crammerock 2007

Vrijdag 31 augustus 2007, Crammerock in Stekene. De line-up beloofde veel goeds, A brand, Milow, Sarah Bettens, Daan, Les Truttes en de grote Peter Van de Veire Love show met Thomas De Soete en Peter Van De Veire. A brand begon met de opwarming en hoewel ze nog niet echt doorgebroken zijn bij het grote publiek bleken ze heel wat fans in de tent te hebben. Hun optreden was best ok en vooral die iets rustigere nummers en "Hammerhead" vielen in de smaak! Milow hadden we reeds aan het werk gezien al voor zijn nummer "You don't know" een megahit werd. Ook nu wist hij het publiek te boeien en te ontroeren met zijn prachtige nummers. Het is een fantastische muzikant. Na Milow was het de beurt aan Sarah Bettens, ze bracht een heel pak nummers en liet natuurlijk ook iets uit de tijd van Ks' choice horen. Daan bracht een wervelende sfeer teweeg, iedereen leek even heel erg stoned, en bij Daan was dat iets wat te letterlijk het geval. Toch moet gezegd worden dat hij een echte musiclegend is! Hij zong onder andere Swedish designer drugs, the player, victory, housewife,... Hij bracht een echt knalsfeer in de tent! Wanneer je een echt feest wil dan moet je gewoon www.lestruttes.be boeken, de covergroep met de magnifieke kostuums zorgt voor een opzwepend gevoel. Als daarnet nog niet iedereen in de tent aan het springen en het zingen was dan was het wel het geval bij Les Truttes. Ze brachten medleys van Abba, Queen, Guns 'n' roses etc.... Dit optreden was echt fantastisch! Ze zorgden voor een geweldige show, het decor, de kleding, de muziek en de interactie met het publiek waren magnifiek! Visit the site! Wie dacht dat het hoogtepunt nu voorbij was, is mis. Peter Van de Veire en Thomas De Soete kwamen namelijk de tent volledig afbreken. Thomas draaide en Peter.... Tja wat deed hij eigenlijk, het publiek entertainen. Je moet het meegemaakt hebben om het te kunnen uitleggen. MAGNIFIQUE! Misschien moet ik nogmaals vermelden dat dit een fantastisch festival is. Je hoeft trouwens ook niet lang te wachten tussen de optredens want zowel aan de achterzijde als de voorzijde is een podium opgesteld en beide wisselen netjes af. Mijn score: 10/10 Crammerock 2008, 2 & 3 september 2008

Disturbia

Disturbia is een thriller, geproduceerd in de Verenigde-Staten en geregisseerd door D.J. Caruso. Disturbia is gebaseerd op "Rear window" uit 1954 van grootmeester Alfred Hitchcock. Die film kreeg al een remake met in de hoofdrollen Christopher Reeve en Darryl Hannah. D.J. Caruso koos voor een heel hedendaagse bewerking met gebruik van alle moderne snufjes. In de cast vrij onbekende acteurs zoals Shia LaBeouf, Sarah Roemer, Aaron Yoo en een aantal middelberoemdheden zoals Carrie-Anne Moss (The Matrix) en David Morse. De film begint met een beeld van het hoofdpersonage die het moeilijk heeft na het tragische overlijden van zijn vader. Tijdens zijn huisarrest vindt hij een vrolijke bezigheid in het bespieden van zijn buren en naast zijn knappe buurmeisje krijgt hij het vermoeden dat zijn andere buurman Mr. Turner (David Morse) een koelbloedige moordenaar is. Zijn vrienden, Ronnie en Ashley staan hem bij in zijn speurtocht naar het lijk van een roodharige vermiste vrouw. Dan slaat de vrolijke stemming volledig om in een spannende thriller. Het einde verklappen lijkt me zinloos..... Algemene beoordeling: Een vrij onderhoudende thriller maar weinig inventief. Score: 6/10

Ratatouille

Ratatouille is de nieuwe animatiefilm van Disney. Ik twijfelde even om te gaan kijken omdat de laatste jaren de animatiefilms als paddenstoelen rijzen. Toch weet Ratatouille te overtuigen. Al van bij het begin zit de sfeer goed! Het hoofdpersonage Remy, de culinaire rat, is schitterend uitgewerkt evenals de andere personages, ze hebben allen een heel typerend karakter. De visualisatie en stem van Ego is voortreffelijk gebracht. Ratatouille is een film met voldoende vaart en zonder overbodige zeemzoeterige conversaties. De muziek is sfeervol, de animatiebeelden zeer mooi en gezellig. Kortom, iedereen naar rat-a-toe-je! Score: 8/10 P.S.: Ik heb het wel degelijk over de Engelstalige versie!

Herbakkerfestival

Herbakkerfestival...dat doet sommigen misschien denken aan CC De Herbakker in Eeklo, het moderne cultuurcentrum van de Oost-Vlaamse stad. Sinds dit jaar hebben ze door de vervanging van de plaatselijke kermis er een Herbakkerfestival. Een aardig proefproject zo blijkt aan de affiche want wij ging op vrijdag 17 augustus kijken en luisteren naar Mintzkov en Absynthe minded. Geniet van een fragment uit het optreden van Absynthe minded! Mijn score: 8/10

Walschaerts & Polderman

Raf Walschaerts zit niet stil en zijn broer Mich is momenteel in China voor de opnames van "China voor beginners". Raf stak samen met Katinka Polderman een voorstelling in elkaar waarin ze afwisselend hun eigen werk promoten. De Nederlandse Polderman hoopt uiteraard dat ze zo naambekendheid verwerft in België. Beiden stopten hun eigen werk in een nieuw kleedje door een ander instrument te gebruiken of door een duet te vormen. De voorstelling ging door in het Conservatorium (Hoogpoort) in Gent tijdens de Gentse feesten. Tijdens de feesten hangt er steeds een geweldige sfeer in Gent en dat was vandaag absoluut het geval. Het was de eerste maal dat we Katinka Polderman aan het werk zagen, we hadden er vertrouwen in aangezien Kommil foo blijkbaar interesse vertoont in haar. Katinka zong nu en dan een nummer van Kommil foo en Raf deed hetzelfde met werk van Katinka, dat leverde leuke momenten op. Met een ode aan Christina Aguilera liet ze iedereen bulderen van het lachen. Ook het nummer "Onverwachts bezoek" is geweldig! Katinka Polderman klinkt heel Hollands maar is op en top humoristisch. Een fijne samenwerking! Mijn score: 8/10

De kleine avonden 2007

Een evenement waar we een volledig jaar naar hebben uitgekeken, de Kleine Avonden. Twee jaar geleden gingen we naar de voorstelling in Eeklo, vandaag reden we richting Gent, dichtbij de Brugse Poort, bij de Vieze gasten. Wie reeds een voorstelling in deze zaal bijwoonde weet dat ze garant staat voor een gezellig sfeer. De Kleine Avonden is een initiatief om nieuw talent de kans te geven ervaring op te doen Wim De Wulf presenteerde de muzikale avond. Mira, een jonge zangers en pianiste opende op indrukwekkende wijze het parcours. Haar songteksten waren grappig en origineel. Ze wist het publiek te boeien. Maar de best was yet to come met Hermitage, een driekoppig band die mooie en gevarieerde Nederlandstalige muziek bracht. Gevarieerde, rockige, ontroerende en zelfs kinderliedjes brachten ze! Eveneens een aanrader! De laatste groep bezat duidelijk al veel levenswijsheid en gaf het publiek een aantal lessen in het dialect van Sleidinge. Aardvark bracht een soort kamerblues en country. De twee speelden schitterend op elkaar in en de klanken die uit de mondharmonica vloeiden kwamen prachtig over bij het publiek.

The good shepherd

The good shepherd is een sinds deze week te zien in de bioscoop. Het scenario voor de film circuleert reeds lange tijd in Hollywood maar niemand durfde het aan om te verfilmen. Robert De Niro ging de uitdaging aan. The good shepherd beschrijft het ontstaan van de CIA, de Amerikaanse geheime inlichtingendienst. Robert De Niro wist een indrukwekkende cast te klissen, waaronder Matt Damon, Angelina Jolie, William Hurt, Alec Baldwin, Joe Pesci, John Turturro en De Niro zelf. Matt Damon speelt een introverte Edward Wilson, die stap voor stap verstrikt raakt in een wereld van spionage en bedrog. Het verhaal wordt heel sober gebracht, maar weet desondanks enorm te boeien. Matt Damon zet zijn personage ijzersterk neer. De prent komt heel geloofwaardig over wat te danken is aan de stijl en de bijna geweldloze invalshoek. Een aanrader voor wie houdt van spanning en inhoud! Mijn score: 8/10

Dagen zonder lief

Er wordt veel publiciteit gemaakt voor de nieuwe film van Felix van Groeningen, de regisseur van Steve+sky. De film draait rond de onverwachtse "reunie" van enkele vrienden. Het wordt een weekend waarin men de nostalgie en sfeer van enkele jaren geleden terug proeft. Maar of de losbandige sfeer nog past in hun huidige leven. Dagen zonder lief speelt zich voornamelijk af in het Oost-Vlaamse Sint-Niklaas en wie de stad kent moet beamen dat de beelden van de stad (in volle groei) prachtig zijn! Onder andere het Marktplein en het Stationsplein worden belicht. Er zijn ook heerlijke nummers in de film, o.a. van Lasgo en Vive la fête.

 

Vitalski vertelt Blauwbaard

Donderdag 22 maart bezocht ik de "Blind date"voorstelling van het cultureel centrum in Wetteren (http://www.ccnova.be/). De verrassingsact bleek niemand minder dan Vitalski te zijn (www.vitalski.com), hij werd bekend bij het grote publiek door zijn deelname aan het VT4-programma 'Stanley's route'. Hij speelde een try-out getiteld: "Vitalski vertelt Blauwbaard". Een heel eigenzinnige vertelling over het beruchte leven van Kapitein Lesley Blauwbaard. Ik had reeds eerder het genoegen om te ontdekken hoe Vitalski het publiek weet te boeien. Dat was opnieuw het geval. Hier en daar diende er nog wat aan gesleuteld te worden en er werden door het publiek na de voorstelling een aantal opmerkingen en suggesties gegeven. Een aanrader! Mijn score: 8.5/10

Humo's Pop Poll 2006

We namen de tram richting Antwerps Sportpaleis want het was tijd voor de jaarlijkse show rond de verkiezing van allerhande awards uitgereikt door Humo. Het spektakel begon om 20 u. De spanningen liepen hoog op maar 8u11 kregen we stem van Roos Van Acker te horen, bijgestaan door De Snor, Guy Mortier. Het beloofde een woelige avond te worden! De avond werd muzikaal geopend door een optreden van Filip Kowlier samen met Tim Van Hamel van Millionaire. Ze bracht het stevige rocknummer "Grotste lul van 't stad". Een bijzonder vreemde gast was de vader van Wouter Deprez die het publiek een les in waarden en normen kwam geven. Wouter Deprez deed het afgelopen jaar de mensen het hardst lachen en kreeg hiervoor verdiend een knappe medaille. Kamgurka werd traditiegetrouw gedoopt tot beste tekenaar van het jaar. Hij bedankte het publiek via een filmpje dat zich afspeelde in de zoo, jammer genoeg was het in het Kamgurkaans, een bweewje onwerstwaanbwaaw. De lezers verkozen één tot favoriete tv-zender en Mieke Berendsen kwam deze medaille in ontvangst nemen. Ze bracht een balletshow als bedanking en na dat bijzonder vreemde optreden kwam de echte Mieke Berendsen op het podium! Bekwaamste radiopresentator en tofste radioprogramma, Peter Van de Veire en de ochtend. The black box relevation en vooral The Van Jets waren muzikaal super. En dan de echte vedetten van de avond, niemand minder dan Tom Barman en Mauro Pawloski. Barman werd natuurlijk als man van het jaar bestempeld na de 0110 concerten. Een absoluut muzikaal hoogtepunt (opnieuw?) kwam er van Absynthe minded. Voorts bewandelden Tia Hellebaut en Kim Gevaert het podium voor hun sportieve verdiensten. En daarna kregen we nog knappe optredens van Mintzkov en Admiral freebee. Een prachtig duet brachten Geike van Hooverphonic en Sioen met de Wild rose van Nick Cave. Internationaal werd er gezongen door Seasick Steve, iets onbekender en minder leuk...! Ook Yves Leterme, K3, Erik Van Looy, Jan en Jenne Decleir en Willy's & Marjetten kwamen de boel opvrolijken. Tom Van Dijck moet volgens de lezers van Humo dringend zijn eigen tv-programma krijgen. Als afsluiter kwam de immer sunglassed Daan op het podium en gaf een flinke 'uitbrander'! Ik was voor het eerst op Humo's Pop Poll en absoluut niet voor het laatst. Meer info en beeldmateriaal Mijn score: 9.5/10

Lady in the water

Lady in the water een film van Warner Bros, geregisseerd door M. Night Shyamalan ( The sixth sense, Unbreakable, Signs & The village) is een mysterieuze film. Het verhaal speelt zich af in een appartementsblok met in het midden een zwembad. De film is opgevat als een slaapverhaaltje, een donker verhaal met misschien geen happy end.... De bewoners van het appartementsblok zijn geschokt wanneer een vreemd vrouwelijk wezen wordt gevonden in het zwembad. De nimf blijkt afkomstig uit een sprookjeswereld. Al snel komen de bewoners tot de vaststelling dat zijn onvermijdelijk betrokken zijn in het sprookje en de afloop. Ze steken de handen uit de mouwen en besluiten de nimf te helpen, maar dat blijkt niet eenvoudig.... wanneer een aantal boosaardige figuren opdagen. Een originele film, geen fantastische film maar wel mysterieus en sfeervol. No famous actors, maar wel fijn gebracht! Oja wie de sfeer van het appartementsblok wil voelen, moet maar eens na de film rondwandelen aan Antwerp linkeroever.... Mijn score: 8/10.

Die zit! ten voordele van Amnesty International

Amnesty International zet in ons land heel wat acties op touw om onterecht veroordeelden te steunen. Iedereen herinnert zich wel het brieven schrijven in de middelbare school. Een even leuk initiatief vond plaats in de Capitole in Gent, een comedyavond ten voordele van de organisatie. Amnesty International Vlaanderen wist het kruim van de Vlaamse comedy te strikken. Zo maakten Alex Agnew, Nigel Williams, Fritz Van den Heuvel, Denis Nowé, Bert Gabriëls, Joost Vandecasteele, Sven Eeckman, Arnout Van Den Bossche en de Popkoning hun opwachting. Ook internationale gasten als Bert Koster en Trisha Jacobs waren van de partij. Denis Nowé was schitterend en sprong eruit, de man leest gedichten voor. Geen saaie alledaagse versjes maar een nogal keiharde kijk op zijn leven en echtgenoot! Watch filmpje: http://video.google.nl/videoplay?docid=-3368309812012622106 De comedians kwamen allemaal kort terecht op het podium maar zorgden voor een leuke sfeer. Tussendoor zorgde De Nieuwe Snaar voor de muzikale intermezzo's. Het was een leuke avond die vliegensvlug voorbij was. Oja, presentator van dienst was Marcel Vanthilt, hij poogde tevergeefs om grappig te doen! Mijn score: 8.5/10

Top gun

Ozo heppie door Joke Van Leeuwen

Joke Van Leeuwen ken ik al een tijdje, en dan voornamelijk als jeugdauteur. Ik las enkele boeken van haar maar wist niet dat ze ook haar verhalen in theatervorm bracht. We kwamen dit te weten via het programmaboekje van cultuurhuis de vieze gasten. Via de cultuurcheque van stad Gent werd een bezoek heel toegankelijk. Dit was het allereerste optreden in de zaal van de vieze gasten. Het was een leuke en gezellige kennismaking. In de amateuristische theaterzaal heerste een sfeer van gezelligheid, spanning en fantasie. Op het podium stond een piano waarop Caroline Deutman, Joke begeleidde. Zij toonde het publiek dat de piano een geweldig mooi instrument is. Joke speelde de verhalen en poëzie op een zoete manier. Dit werkte heel aanstekelijk naar het jonge publiek toe, dat hoofdzakelijk bestond uit 5-12 jarigen. Joke vertelde met een enorm enthousiasme en boeide je van de eerste tot laatste minuut. Ze beheerst de kunst om haar publiek te boeien en wild te krijgen voor haar ideeën. Ze fantaseert over de gekste dingen (net zoals kinderen dat kunnen). Ze slaagde er tegelijk ook in om iedereen muisstil te krijgen, te laten lachen, te zingen en mee te fantaseren. Ze leerde het jonge publiek kritisch kijken naar de wereld. Ze stelde een aantal dingen in vraag, zoals: "Waarom klappen we als we applaudisseren?" Joke Van Leeuwen vertelde over de reizen die ze met haar moeder en vader maakte. Dat onderwerp vormt de rode draad doorheen de voorstelling. Af en toe maakt ze tekeningen met haar elektronische pen via de laptop. Die beelden werden geprojecteerd, ze waren eenvoudig maar mooi. En op het einde zingt iedereen met een overweldigend heppiefeeling mee: "Ik voel me ozo heppie, zo heppie deze dag en als je vraagt: Wat heppie als ik eens vragen mag, dan zeg ik: hoe wat heppie, wat heppik aan die vraag, heppie nooit dat heppieje dat ik hep vandaag?" Mijn score: 9/10

Koning, keizer, kannibaal

Een muzikaal toneel met Wouter Deprez, Helder Deploige en Wannes Capelle. Iedereen kent ongetwijfeld standup-comedian Wouter Deprez. Helder kende ik via zijn muziek en Wannes Capelle was me nog onbekend, maar dat veranderde volledig na het zien van de voorstelling. De drie jonge mannen brachten een toneelvoorstelling waarin men mijmerde en hunkerde naar vervlogen tijden. Ze willen alle drie graag terug gaan in de tijd en vinden een gezamenlijke kapstok, Eddy Merckx, geboren in 1945. Vanaf dat moment blijft wielrennen een centraal vertrekpunt waarover ze honderduit kunnen vertellen. Ze zingen samen liedjes, praten over legendarische figuren zoals Elvis Presley, John Lennon, John F. Kennedy.... Het wordt een reis doorheen de tijd met als eindpunt, het heden. Opvallend is dat de spelers 1945, en de daaropvolgende jaren niet zelf beleefden. Ze wedijveren tussen elkaar over wie en wat belangrijk was voor een bepaalde periode. Ze laten hits van vroeger herleven zoals: Poupée de cire, poupée de son waaruit blijkt dat Wouter Deprez goed kan zingen en Helden een waarlijk muzikaal talent is. Ons verdoken doel was om Wouter Deprez nog eens aan het werk te zien maar zijn compagnons waren eveneens meer dan de moeite waard. Wouter kwam over als de artiest met het meest speelervaring, hij daagde het publiek nu en dan uit. Koning keizer kannibaal was leuk om zien en werd vermoedelijk door een iets oudere generatie nog beter gesmaakt. Mijn score: 8.5/10

Bij mij zijt ge veilig van Wilm Helsen

We gingen met twee kijken naar Wim Helsen met zijn tweede show: Bij mij zijt ge veilig in het Scheldetheater van Terneuzen. Wim Helsen live aan het werk zien, stond hoog op ons verlanglijstje. We kenden de man van het Eénprogramma "De bovenste plank" en via Comedy Casino op Canvas. Ik hoopte dat hij niet te vaak zoals in Comedy Casino zou praten in zijn onverstaanbaar taaltje. De zaal was behoorlijk gevuld met een overwegend Nederlands publiek. Wim Helsen is voor mij een bizar en mysterieus figuur. Vanaf het moment dat hij op het podium staat bazelt hij de meest absurde ideeën. Hij verkondigde dat de wereld zonet was vergaan. Gelukkig, gelukkig had iedereen in de zaal, inclusief Wim het overleefd. Wim begon uit te leggen hoe het zover was gekomen. Het verhaal begint bij een aboriginal en een vosje. Het verhaal is tegelijkertijd de grootste onzin als fantastische fantasie. Hij vertelt op een sublieme, eigenzinnige manier. Hij betrekt het publiek, hij kiest zelfs een man die plotseling een wel erg grote rol krijgt in de show. De man wordt minister van de nieuwe staat die bestaat uit de overlevenden in de zaal. Al gauw blijkt dat Wim Helsen toch niet de meest sympathieke vorst zal zijn voor zijn burgers. Helsen wordt een paar keer boos waardoor hij op zijn koffer kruipt en onverstaanbare wartaal uitkraamt. Helsen blijft de ganse tijd het publiek brainwashen door zijn verhalen en beloftes. De ontknoping is des te spannend! Ik vond "Bij mij zijt ge veilig" super, Helsen is apart maar uniek! De titel die hij kreeg bij "Heden soup", die van belofte is voor 100% terecht. In het publiek was niemand minder dan Raf Walschaerts aanwezig, hij startte spontaan een staande ovatie voor Wim Helsen. We reserveren alvast een ticket voor de volgende show van Helsen! Mijn score: 9/10

Ka-boom door Alex Agnew

Alex Agnew is één van de bekendste standup-comedians in België. Zijn herkomst is een mengelmoes van Engelse, Limburgse en Antwerpse roots. In zijn shows maakt hij rijkelijk gebruik van zijn privé-ervaringen. Hij vertelt over de voorliefde van zijn vader voor Tom Jones. Alex staat stevig op het podium en maakt ongetwijfeld indruk op zowel jong als oud. Hij heeft nogal een stoer en ruig uiterlijk en deinst niet terug om zijn publiek uit te dagen of heldhaftige uitspraken te doen. Ik vond zijn humor soms platvloers, maar ik denk dat het soms de bedoeling was om op die manier over te komen. Alex wil nu en dan choqueren en wendt hiervoor zijn grote troef aan, zijn auditieve mogelijkheden. Alex is een meester in het nabootsen van geluiden. Hij imiteert een drilboor, een zaagmachine, een keukenrobot of een helikopterlanding. Hij doet werkelijk waanzinnige dingen met z'n stem. Alex Agnew weet absoluut zijn show te verkopen en staat stevig in zijn schoen, een aanrader voor wie houdt van een voorstelling met tempo en een tikkeltje macho-humor en "bruut" geweld. Alex was leuk, maar niet overdonderend. Ka-boom! Mijn score: 7.5/10

Folkkwadraat 2005

Ik ben geen folkkenner of aanhanger maar op aanraden van mijn vriendin gingen we naar "Folkkwadraat". We gingen vooral omdat Mich Walschaerts deel uitmaakt van het 'project'. De voorstelling werd gebracht in de Centrale in Gent. Folkkwaadraat is een gelegenheidsconcert samengesteld en gebracht door diverse artietsen waaronder Kris De Bruyne, Jorunn Bauweraerts (Laïs), Ruben Block (Triggerfinger), Tom Theuns (Ambrozijn), Jan De Campenaere (Venus in Flames), Fritz Sundermann, Stef Van Straelen (Yevgueni), Sam Van Ingelgem (Fluxus), Wim Claeys (Boombal) en Dirk Naessens (Urban trad). Zij willen ode brengen aan hun muzikale (folk)helden. Niettemin was de titel folk ruim ingevuld want ook nummers van mijn eigen favoriete band U2 kwamen aan bod. De show begon met Kris De Bruyne die iets onbekendere nummers zong (voor mij althans). De ambiance zat er duidelijk in wat de echte folkfreaks stelden zich onmiddelijk recht en dansten. Blijkbaar kent de folkmuziek echt volksdansachtige taferelen. Nadien werden nog prachtige nummers gespeeld van Bob Dylan en Van Morisson. Vooral "Brown eyed girl" werd subliem gezongen. De nummers werden soms in groep en soms alleen gebracht. De artiesten brachten alles op een ontspannen en vrolijke manier. Enkel Kris De Bruyne kwam wat stijf en streng over. We genoten van een heerlijk concert en merkten aan de reacties van onder andere Luc De Vos, Raf, ma en pa Walschaerts dat het OK was! Mijn score: 9/10

Studio 75 van Stubru

Studio Brussel houdt van feestjes organiseren. 19 november hielden ze een fuif in de Culture club in Gent. Je kon een tijd geleden lezen dat de Culture club failliet was en misschien de deuren moest sluiten. Gelukkig werd de discotheek gevrijwaard. Ik ging met een aantal vrienden naar de trendy club ter gelegenheid van 75 jaar radio. Studio Brussel bouwde haar eigen verjaardagsfeest daar en van de strenge selectie bij de ingang was gelukkig niets te merken. De discotheek is onderverdeeld in 3 ruimtes. In de 'kelder' wordt meer allround muziek gedraaid, op de 1ste verdieping hoor je echt clubmuziek en helemaal bovenaan heb je de ruimte waar R&B, hiphop en rap wordt gespeeld. De Culture Club staat bekend als trendy, select en hippe discotheek. Deze bewering klopt toch wel, hoewel deze avond een stuk toegankelijker was voor iedereen. Je ziet er knappe jongedames gevleid aan oudere mannen met $. Dankzij de goede muziek was er best ambiance op studio 75. Het was ontzettend druk en in sommige zalen was bewegen niet evident. Vele StuBrupresentatoren waren aanwezig waaronder Peter Van De Veire, Roos Van Acker en Hans Otten. Het werd een hip feest tot in de vroege uren. Mijn score: 7.5/10

De kleine avonden

De Kleine Avonden is een muzikale show waar onbekende groepen misschien wel echt famous worden. Na de eerste editie in 2002 werd besloten om de succesformule te herhalen. Het concept: grote muzikale namen coachen onbekende artiesten gedurende een reeks optredens in culturele centra. De drie muzikanten werden geselecteerd uit de Nekkawedstrijd. Men kiest de geselecteerden voor de Nekka-wedstrijd aan de hand van demo-inzendingen. De samenstelling van de avond bestond uit drie talenten: * Lenny & de wespen. Zij stonden reeds in de finale van de wedstrijd in 2003. Ze wonnen ook de allereerste Gentse Baafje. Lenny en de wespen toerde reeds doorheen muzikale centra in België maar hoopt nu eindelijk gelanceerd te worden naar het grote publiek. Lenny & de wespen wordt gecoacht door Dirk Blanchart (Luna Twist). De volledige band stond ijzersterk op het podium mede door hun stevig zelfvertrouwen en hun humoristische bindteksten. De songs mochten er ook wezen, hun Nederlandstalige nummers bevatten vooral komische tonen en gaan vaak in een absurde richting. Bijvoorbeeld "De klerenkleptomaan". Lenny & de wespen is absoluut goed bezig, hopelijk is er een bredere markt voor... Je kan een fragment beluisteren op www.lennylenny.be/lied * Zoutlandt is genoemd naar het eiland Sint-Maarten en tracht Nederlandstalige pop, rock en (f)luistersongs. De songs zijn een stuk gevoeliger dan Lenny & de wespen en hebben vaak als thema de liefde. Het optreden was best ok en kan je een beetje benoemen als een brave Blof. * Morabezza is een driekoppig ensemble ontstaan tijdens de Gentse feesten in 2003. Wim Van Caelenbergh is zanger, gitarist en songwriter. Katrien Melis zingt, percussioneert en drumt en Dieter De Mits bast op contra en elektrisch. Hun optreden was vrolijk en het spel tussen Wim en Katrien grappig. Mijn oordeel: 8/10

Man Man Man met Wij zijn niet mooi

Voor de muzikale cabaretgroep Man Man Man gingen we naar het gemeentehuis van Aalter. We hoorden van de voorstelling door het magazine zone 09. Het duo was voor ons tot dan onbekend en onbesproken.... Eerst kregen we 20 minuten een voorprogramma van een Brusselse standup comedian en zanger. We smaakten het optreden niet echt aangezien zijn Brussels dialect en grappen helemaal niet boeiden. Het vrolijke duo Man Man Man bestaande uit Walter Janssen en Bart Schollaert straalden al veel meer talent en bekwaamheid uit. Allebei zijn ze zowel muzikaal als dramatisch aangelegd. Ze bespelen instrumenten zoals contrabas, gitaar, melodica, draaiorgel enz.... Ze brengen voornamelijk Nederlandstalige liedjes afgewisseld met interactieve praatjes over hun uiterlijk. Ze doen gekke dingen tijdens het zingen, ze 'jongleren' eigenlijk met hun instrumenten. Op het einde van de voorstelling trekken ze eigenaardige maskers op en bevestigen ze de titel van hun theaterstuk. De inhoud van de nummers is goed en herkenbaar. Ze bezingen alledaagse komische dingen. Af en toe krijgen hun liedjes een heel actueel karakter. Man Man Man is muzikaal een aanrader, weet het publiek te boeien en aan het lachen te brengen! Mijn score: 8.5/10

Wouter Deprez met War

Wouter Deprez is geen onbekende Vlaming. Hij werd bekend onder de 'massa' door zijn deelname aan "De Slimste Mens". Hij won het populaire quizprogramma in 2005. Wouter Deprez trad op in het museumtheater Zwijgershoek in Sint-Niklaas. Hij bracht er een try-out van "War". De zaal was klein en het publiek ontving Wouter met een warm applaus. Hetgeen Wouter Deprez bracht mocht er wezen. Hij vertelde over zijn verleden, zijn familie, de belevenissen in de kleuterklas waar hij tussen anarchistische rebellen zat. Hij vertelde op een humoristische wijze over zijn superieur intellect van kinds af. Hij kon reeds in de kleuterklas al drie lettergrepige woorden schrijven maar mocht dit nog niet tonen omdat de klasgenootjes jaloers zouden zijn. Hij zocht ook interactie met het publiek toen hij iedereen vliegertjes liet vouwen. Doorheen de volledige show was er een rode draad die op een concluderend uitdraaide. Met zijn uitgesproken verwonderend uiterlijk en mimiek zorgde Wouter Deprez voor veel hilarische momenten. Wouter weet het publiek te boeien en profileert zich als DE slimste comedian! Een aanrader! Tot slot nog enkele commentaren uit de pers: "Deprez heeft een sterke en gevarieerde act, timing en présence, en is daarnaast ook nog eens bijzonder grappig." (Humo) "Begenadigd verteller en publieksmenner, perfect balancerend op de lijn tussen ingetogenheid en ambiance." (De Morgen) "Deze voorstelling moet je gewoon gezien hebben." (De Gentenaar) Mijn score: 9/10

Van Gogh museum

Het Van Gogh museum bevindt zich in hartje Amsterdam. Het was enorm druk in het museum maar was aangenaam verrast door het intrigerende leven van Van Gogh. Ik schrijf kort iets over zijn voorgeschiedenis. De wereldberoemde kunstenaar werd geboren in 1853 te Nederland. Na een aantal jaren kostschool stopt hij met zijn opleiding en gaat werken in een kunsthandel. Op dat moment begint Vincent brieven te schrijven aan zijn broer Theo, deze goed bewaarde briefwisseling duurt 18 jaar lang. Na verloop van tijd gaat Vincent werken en wonen in Londen. Daar wakkert zijn voorliefde voor tekeningen en schilderijen aan. Hij wordt ontslaan door zijn werkgever en gaat onder andere aan de slag als leerkracht. Vincent Van Gogh had steeds de nood om iets nuttigs te verrichten en vond deels voldoening in de kunst nadat hij lange tijd een schildersopleiding volgde. Wanneer je in het hypermoderne museum rondwandelt merk je aan de doeken dat Van Gogh een hele weg aflegde alvorens zijn techniek ontstond. Hij probeerde vele stijlen en technieken uit en hechte veel belang aan het tekenen. Het museum is opgedeeld in 2 grote onderdelen: de tekeningen en de schilderijen. Binnen deze onderdelen is alles chronologisch gecatalogeerd. Je kon daardoor zien dat Van Gogh op zoek ging naar nieuwe technieken en veel experimenteerde. Soms stelde zijn werk nauwelijks iets voor. Eén van mijn favorieten in het museum is het doek "Sterrennacht". We waren verbaasd over de enorme omvang van de collectie. Je vindt in het museum ook werken van Theo Van Gogh die eveneens heel wat schilderde. We brachten zo'n 4uur door in het museum en hadden nog niet alles bekeken. Het Van Gogh museum is werkelijk de moeite. Je hoeft geen kunstkenner te zijn om te genieten van de prachtige collectie die het museum bezit. Mijn score: 8.5/10

Polé Polé beach 2005

Iedereen kent ongetwijfeld Polé Polé van de Gentse feesten. Polé Polé in Gent ademt meestal een zwoele sfeer uit en heeft steeds een knap programma. Toch wou ik al een tijdje een bezoek brengen aan de editie op het strand van Duinbergen. We zakten hiervoor af naar zee. Onderweg kregen we aantal regenbuien te verwerken maar ginds begon letterlijk en figuurlijk te zon te schijnen. Het volk stroomde toe en we namen de tijd om het terrein, de kraampjes, de eet en drankhuisjes en promostands te verkennen. Over waren de mensen ondertussen salsa, merengue... aan het dansen. Plots kwamen we ook een Braziliaanse band tegen met grote trommen en buikdansende Zuiderse dames. In de tenten was de sfeer eveneens exotisch want daar werden allerhande dansdemonstraties gegeven waar iedereen enthousiast meedeed. Alle Zuiderse stijlen kwamen aan bod, salsa, merengue, reaggeton, bachatcha enz.... We realiseerden ons wel dat Latijns-Amerikaanse mensen een serieuze streep voor hadden wat het heupwiegen betrof. Om af te koelen gingen we in openlucht kijken naar het optreden van Papi Sanchez. Hij scoorde deze zomer een hit met "Enamorame" en "Dillema". Ik had geen hoge verwachtingen van de man en dat bleek terecht. Zijn nummers waren slechts een playbackshow. Enkel de reputatie van meisjesidool maakte hij ruimschoots goed bij het vrouwelijk gedeelte van het publiek. Even later trad de legendarische groep "Chic" op. Legendarisch omdat niet alleen hun nummers ongeloofelijk hits werden maar ook de nummers die de leadzanger schreef voor andere groepen zoals Diana Ross, Sister Sledge werden een groots wereldsucces. Ze brachten een wijze mix van liedjes zoals: "Good times", "Jack le freak", "We are family", "My forbidden lover" etc.... Chic was duidelijk het hoogetpunt van deze fijne avond! Mijn score: 8/10

Kommil foo met Spaak

Kommil foo is in België al lang geen onbekende cabaretgroep meer en dat is geheel terecht. Ik leerde het duo kennen via mijn vriendin. Vorig jaar leerde ik de broers Walschaert reeds kennen met hun show 'The best of', Dit was dus de tweede kennismaking. De show, 'Spaak' zit buitengewoon schitterend in elkaar. De broers zijn meesters in de subtiele humor. Ze kunnen prachtige nummers componeren waarin vooral humor zit. Ondertussen breiden ze hun kennis van verschillende instrumenten uit, sinds kort kan Mich piano spelen en dat verruimt de mogelijkheden van Kommil foo. In de nieuwe voorstelling zitten prachtige fragmenten, bijvoorbeeld het verhaal van de jaloerse echtgenoot die zijn vrouw wantrouwt wanneer ze te vaak naar de fotoclub ‘Het klikje’ gaat of het sprookje over de prinses die twijfelt tussen de prins van haar leven en de prins van haar dromen. Ik had bovendien het geluk om de wedstrijd van de Morgen te winnen zodat ik een tweede maal naar de voorstelling ‘Spaak’ kon gaan kijken, deze maal in de Capitole in Gent. De eerste voorstelling vond plaats op 5 april 2005 in Nederland, in het Scheldetheater. Het was best verrassend om te zien dat het Nederlandse publiek met volle teugen genoot van Kommil foo. Tijdens het optreden in de Capitole in Gent werd de cd & dvd van "Spaak" voorgesteld. We kochten ons een exemplaar en lieten die onmiddellijk signeren door het duo! Kommil foo neemt een belangrijke plaats in binnen ons favoriet culturele lijstje! Enkele reacties: "Spaak is het hoogtepunt van het seizoen! Spaak is eerlijk, intiem en vol briljante vondsten. Zo treffend, zuiver en soms verbijsterend wordt de angst om het geluk te verliezen verbeeld." door de Volkskrant Mijn oordeel: 10/10

The ring

The ring werd geregisseerd door Gore Verbinski en is een remake van het Japanse Ringu. Een journaliste, Rachel Keller onderzoekt een mysterieuze videoband. Iedereen die de band ziet sterft binnen de komende week. Telkens wordt de moord uitgevoerd door Samara Morgan. Het verdere verloop is angstaanjagend en bloederig. We zagen de film in kleine groep, in een achterzaaltje van Kinepolis Gent. Een ideale of een vreselijke locatie want de film beklijft en jaagt werkelijk schrik aan.

De film is een aanrader, ideale voer voor een Halloweenachtige herfstdag.

 Mijn score: 7.5/10